Κοκκινα Χαλια – Εμείς

Το φόβο δε γνωρίσαμε, κι αν θύελλες θερίσαμε. Προχωράμε. Για μας στιγμή για αυτούς ζωή, κι αν περπατάμε σε σχοινί. Κανείς δεν πέφτει.
Não reconhecemos medo, e mesmo com tempestades a frente, avançaremos. O que para nós é um momento, para eles é uma vida inteira e, mesmo se andarmos em uma corda bamba, ninguém cairá.

Κι εμείς θα ανάβουμε φωτιές στου κόσμου τις κορφές, μαζί! Δυο σπαθιά εσύ και εγώ, κι αν φιληθούν με το κεραυνό. Φως θα γίνει. Στο γκρεμό ματώσαμε, στην κόψη κι αν γλιτώσαμε, ξαναπάμε. Κι εμείς, θα ανάβουμε φωτιές, στου κόσμου τις κορφές. Μαζί!
E acenderemos fogos nos picos do mundo, juntos! Duas espadas, tu e eu, e se nos beijarem com relâmpagos. Farão luz. Caímos de penhascos e fomos salvos. Nós voltaremos e acenderemos fogos nos picos do mundo. Juntos!